Serwis Kijów Bilardowych

" Na miarę".

2011-08-25T23:22:00.001+02:00

Miło mieć coś "uszyte na miarę".
Często dostaję kosztowne kije renomowanych firm, które wymagają dopracowania i dostosowania do ręki i wymagań gracza. Ustawienie balansu i wagi to standard, korekty szczytówek lub złącz są rzadsze.
Gama możliwości w staraniach o idealny kij kończy się na doborze kapki ewentualnie ferrulki.
Kupując kij seryjny możemy być pewni, że producent poświęcił dużo pracy i uwagi aby swój produkt zoptymalizować. Nie miejmy złudzeń, zadbał o siebie.
W produkcji masowej liczy się każdy cent lub yuan i każda sekunda. Nie ma tam miejsca na dbałość o szczegóły i emocjonalne zaangażowanie.
Nie ma tam miejsce na pasję.
Martin Welk z Dortmundu z którym się spotkałem i bardzo miło pogadałem jest jedną z tych osób,
które tworząc kije używają jedynie właściwego określenia dla tego procesu.
Martin mówi, że "buduje kije".
Na tę właśnie różnicę chcę zwrócić Waszą uwagę.
Kupując kij "wyprodukowany" macie szansę na zadowolenie.
Kupując kij "wybudowany" macie to czego oczekiwaliście.

Można oczywiście dyskutować o estetyce czy "efektowności" tych kijów. Brakuje krzykliwych napisów i kolorowych symboli firmowych. I bardzo dobrze! Na szczęście Martinowi nie o to chodzi.
Piękne gatunki drewna same w sobie są ozdobą.
W czasach produkcji masowej cieszy mnie każdy przedmiot unikatowy, przemyślany i wykonany z zaangażowaniem.
I jeszcze jedno zdjęcie na dowód, że taki kij "no name" może skutecznie rywalizować ze światowymi potentatami.

Wojtek po uszkodzeniu swojego kija miał 3 dni
na "zaprzyjaźnienie się" ze swoim nowym kijem,
zbudowanym przez Martina.
Jak widać wystarczyło aby zdobyć mistrzostwo Europy.
Chyba więcej rekomendacji nie trzeba.
Zajrzyjcie nieraz na http://www.martin-welk-cues.de , warto.

Bez rewelacji, wszystko "toczy się" jak zwykle.

2011-07-02T19:55:00.000+02:00

Naprawiam, poprawiam, przerabiam.

W zasadzie to czynności standardowe i rutynowe ale są jakąś odmianą od tipów i ferrulek.

Uzupełniam pękniętą częśc butt cup w połowie,

lub w całości tulejką metalową,

lub w całości drewnem.

Bywa, że przeróbka nie jest spowodowana uszkodzeniem lecz chęcią zmiany wyglądu lub walorów kija.

W tym wypadku właściciela drażnił metalowy collar.

Zamontowanie na nim cienkiej tulejki z phenolic załatwiło problem a kij stał się bardziej "przyjazny" dla brody włąściciela:).

Nieraz niedoskonałe wykonanie kija bardzo przeszkadza graczowi.

Niedopasowane i niecentryczne prowadzenie złącza sprawia, że kij skręca się krzywo a powstający próg bardzo drażni. Dotyczy to w szczególności tych, którzy grają ze "snookerowym" nawykiem prowadzenia kija po brodzie.

Troszkę to może zawiłe i nudne ale obrazuje ile pracy "może kosztować" te trzydzieści kilka setnych części milimetra.

W tym kiju problemem był również pin ale to już zupełnie inna historia.

Wielokrotnie zadawano mi ze zdziwieniem pytanie:

"Naprawiasz kije bilardowe, to w nich się coś naprawia"?

Jak widać jest co przy nich robić.

Wkrótce do "serwis i naprawa" dodam również "budowa".

Może będzie troszkę ciekawiej?:)

"Galeria" Predatora.

2011-03-30T21:35:00.015+02:00

Defleksja.

To słowo zrobiło ostatnio szaloną karierę.

Zaczynam odnosić wrażenie, że o wartości kija decydują wyniki testów wykonywanych przez maszyny, a ich wyniki właściwie powinny usunąć z rynku wiele sławnych firm, których sprzęt wypada słabo we wspomnianych badaniach.

A może jednak kij może mieć swoją "duszę," a my powinniśmy zadać sobie trud jej poznania i zrozumienia?

Cenną cechą kija jest również jego jakość.

Zaprzyjaźnianie się z nim trwa miesiące, a później gramy nim lata.

Tak więc na jednej szali niech będzie defleksja, a na drugą będę dokładał kolejne zdjęcia.

Nie będzie przy nich żadnych komentarzy, są zbędne.

Mała niespodzianka.

2011-01-27T00:35:00.010+01:00

Kij Pechauer, szczytówka Predator 314/2 w wersji 12 mm.

Zepsuło się, tak bywa.

Czy powinno się zepsuć?

Obawiam się, że tak.

Jak wiadomo ferrulki w 314 nie należą do najmocniejszych.

Nierzadko pękają w kijach średnicy 13 mm.

Dokonajmy prostych obliczeń.

Średnica głębiej, grubsza ścianka tulejki,

a to w odcinku o cieńszej ściance.

Dla kija o średnicy zewnętrznej 11,90 grubość ścianki będzie wynosiła 0,7o mm.

Chowam oryginalną ferrulkę Predatora z powrotem do pudełka

aby poczekała na jakiś grubszy kij.

Znam właściciela kija i wiem, że gra raczej delikatnie ale będę spokojniejszy gdy dorobię tulejkę z jakiegoś mocniejszego materiału.

Usuwanie pękniętej tulejki należy wykonać spokojnie i delikatnie.

Należy uważać aby przy tym nie pękła i jakąś ostrą krawędzią uszkodziła drewno.

Odcinałam ferrulkę delikatnie a tu....

mała niespodzianka:).

Wielokrotnie słyszałem od właścicieli 314, że coś im brzęczy w kiju.

Być może tak jak i w tym egzemplarzu mogliby w nich znaleźć kawałeczek zaschniętego kleju w pustej przestrzeni pod ferrulą, pozostałość po jej fabrycznym montażu.

A tak przy okazji.

Może ktoś z moich szanownych koleżanek czy kolegów pouczy mnie i napisze czemu te kilka milimetrów pustki ma służyć? Będę wdzięczny za taką wiedzę.

Dalej wszystko jak zwykle.

Przygotowanie szczytówki,

dorobienie ferruli z materiału Aegis,

zamontowanie i obróbka,

tip i finisz.

Tak lepiej...i ciszej:)

Dodaję małe uzupełnienie i ilustrację do postawionego pytania.

Oto moja 314/1

Stara , wysłużona, prosta, nie popękana, z większą defleksją

i wypełniona pianką do pełna.

Pisząc o pustce miałem na myśli tę właśnie różnicę.

Ferrulka jednośrednicowa, pozbawiona inżynierskiej finezji

charakterystycznej dla Predatora.

Niestety ferrulka delikatnie się uszkodziła

gdy zawadziłem kijem o lampę nad stołem.

Przy okazji wymiany tipa którym grałem 3 lata! była okazja do jej wymiany

i przetestowania materiału Juma.

Jak już kiedyś napisałem "lepsze bywa wrogiem dobrego".

Czy i tym razem tak jest?

Butt Cap

2011-01-25T14:22:00.005+01:00

Coś dla nerwowych lub nieuważnych graczy.

Całkiem typowe uszkodzenie kija.

W tym wypadku wystarczyło zapewne lekkie stuknięcie końcem kija

i problem gotowy.

Widziałem wiele podobnych pęknięć.

Zwykle rozładowanie złości i uderzenie bumperem o podłogę skutkuje rozsadzeniem pierścienia na końcu kija.

Podsumowując:

uderzanie niewłaściwym końcem kija może się źle skończyć.

W tym Meucci wyjątkowo nie zadbano o wytrzymałość mechaniczną.

Wąski pierścień z ładnego i dekoracyjnego tworzywa

imitującego kość słoniową oraz delikatny aluminiowy ring.

Firma Meucci mogła się troszkę bardziej postarać.

Do naprawy użyłem tworzywa Elforyn i blaszki z miedzioniklu.

Jak widać odrobinkę zmieniłem konstrukcję i metalowy pierścień wykorzystałem do wzmocnienia tworzywowego zakończenia.

Do tego miedzionikiel jest znacznie mocniejszym

i bardziej dekoracyjnym metalem niż tandetne aluminium.

Niestety pęknięcie butta, choć sklejone pozostało trochę widoczne.

Oczywiście jak to zwykle bywa dopiero po fakcie wymyśliłem

jak można było temu zaradzić.

Kolejna to dla mnie lekcja.

Na szczęście szybko się uczę.

BK2

2011-01-14T00:06:00.003+01:00

Uczmy się na błędach.

Najlepiej na cudzych:).

Opisując tipa Samsara zamontowałem go na Predatorze BK2.

Niestety w wyniku niedouczenia zrobiłem to źle, mój błąd.

Oto oryginalny tip na węglowym podkładzie.

Błędem było usunięcie go w całości i próba przyklejenia Samsary bezpośrednio na węglowy pad.

Użycie kleju cyjanoakrylowgo skończyło się porażką.

Klej epoxydowy również okazał się nieskuteczny.

Moja zawodowa ambicja pozbawiła mnie rozsądku i sprawiła, że uparcie szukałem metody przyklejenia końcówki do kompozytowej podkładki.

Tu ukłony i pozdrowienia dla Tomka z Krakowa.

Zwrócił mi uwagę, że na stronie Predatora można znaleźć prostą i cenną wskazówkę.

Należy wymieniając tipa pozostawić milimetrową warstwę starej kapki i tym samym uniknąć wyjątkowo wrednego klejenia do kompozytu.

Tak to powinno wyglądać.

Mój błąd , nasza nauczka.

Uzupełnienie.

2011-01-06T00:27:00.005+01:00

Co piąta wizyta na moim blogu to gość z Anglii.

Bardzo to miłe.

Pomyślałem , że może to wynikać z tych kilku postów poświęconych kijom snookerowym.

Stąd to małe uzupełnienie.

"Normalne" uszkodzenie.

Po wstępnym sklejeniu kija ze zwróceniem uwagi

na zachowanie poprawnego kształtu,

zajmuję się ubytkami.

Można je nieźle wypełnić mieszanką kleju i sproszkowanego hebanu.

Wszelkie drobne dziurki wypełniam używając wykałaczki.

Mniej później szlifowania i czyszczenia.

Oto wypełnione pęknięcie po szlifie.

A tak po wykończeniu

Wracam do kijów poolowych.

Przy snookerowych zaczynam się czuć jak dentysta:).

Puzzle.

2010-12-04T23:26:00.011+01:00

Otrzymałem taką oto układankę.

Zapominając o rozsądku uległem pokusie.

Dodatkowym utrudnieniem w tej zabawie była konieczność rozłożenia tego co zostało sklejone oraz brak jednej części.

Wszyscy robimy błędy, ja również.

W tym blogu staram się przekazać jakie mam pomysły na poprawne wykonywanie napraw kijów.

Drugą misją jest pokazanie jakie kłopoty mogą sprawić działania spontaniczne i nieprzygotowane. W tym wypadku właścicielka kija popełniła naprawę chcąc kontynuować trening.

Ok, stało się ale naprawdę zadania mi to nie ułatwiło.

Oddzielenie sklejonych elementów jest trudne i ryzykowne.

Właściwie brak jakiejkolwiek gwarancji, że to się powiedzie.

Mielibyście ochotę to dopasować i poskładać?

Do tego wspomniany brak jednego z elementów.

Udało mi się całkiem poprawnie wykonać wypełnienie.

Następnie zająłem się pozostałymi śladami spękań.

Poprawienie gniazda śruby było oczywiście konieczne.

Wklejając złącze użyłem bardzo mocnej i sprawdzonej żywicy epoxydowej.

Pozostało mi wykończenie powierzchni.

Ślad po ubytku trochę różni się kolorem ale chyba nie rażąco.

Kij został sprawdzony w grze.

Wygląda na to, że wszystko skończyło się dobrze.

Co do trwałości i wytrzymałości to jestem raczej spokojny.

Mógłbym bardziej dopracować estetykę ale to zawsze mogę poprawić.

Zawsze gdy naprawiam złącza w kijach snookerowych przychodzi mi do głowy pewna refleksja.

Budowa śruby oraz jej osadzenie w drewnie hebanowym jest tak idiotyczne, że ta konstrukcja musi się uszkodzić.

W tym wypadku wystarczyło lekkie uderzenie kija z boku.

Nie było to kopnięcie Chucka Norrisa z pełnego obrotu tylko potrącenie kuli na stole.

To chyba nie jest ok, prawda?

Z drugiej strony...

gdyby kije były poprawnie skonstruowane to producenci poszliby z torbami a ja nie miałbym o czym pisać.

No to niech zostanie po staremu.

Bilard, Billiards, Billard, Biljart, Biliardi, Biliard, Більярд....

2010-11-25T20:11:00.004+01:00

Chcę serdecznie pozdrowić wszystykich gości z zagranicy, którzy odwiedzili mój blog.

Jest dla mnie prawdziwą satysfakcją, że odnotowałem wizyty z Anglii, Niemiec, Stanów Zjednoczonych, Holandii, Finlandii, Ukrainy, Słowacji.

Jeśli kogoś nie wymieniłem to przepraszam.

Pomyślałem, że byłoby świetnie dowiedzieć się czegoś o doświadczeniach graczy z innych krajów.

Serdecznie zapraszam, piszcie o kijach, o serwisie, dostępności akcesoriów , cenach usług.

Przysyłajcie zdjęcia, polecajcie dobre serwisy kijów, piszcie o interesującym sprzęcie bilardowym.

Rekomendujcie firmy. Tu wszystko dozwolone i mile widziane.

Piszcie na blogu lub na bilardserwis@gmail.com

Może być ciekawie!

---------------------------------

Ich möchte alle Gäste vom Ausland, die mein Blog besucht haben herzlich begrüßen.

Es ist für mich ein großes Vergnügen, daß es auf meiner Website Besucher aus England, Deutschland, USA, Holland, Finnland, Slowakei und aus der Ukraine gegeben hat (falls irgendein Land fehlt, dann bitte um Entschuldigung).

Ich denke, es wäre prima, wenn man was von guten Spielern aus anderen Ländern erfahren könnte.

Ich lade herzlich ein. Ihr könnt über Queue Service, die Zugänglichkeit von Accecoires, die Preise schreiben. Sendet bitte Fotos, empfehlt gute Services, gute Biliardaustattung und Firmen. Hier ist alles erlaubt und gern gesehen.

Schreibt auf dem Blog oder an die Adresse: bilardserwis@gmail.com

Es kann spannend werden!

------------------------------

I would like to send my best regards to all foreign guests who visited my blog.

I must say with great satisfaction that I had visitors from UK, Germany, USA, Holland, Finland, Ukraine, Slovakia and I do apologize if I failed to mention all of you.

I have been thinking that it would be excellent to learn more about personal experience of players from different countries.

You are most warmly invited to share your experience about cues, service, availability of accessories and pricing.

You are welcome to send photos, to recommend valuable addresses for cue services and to write about interesting snooker and pool equipment.

Moreover, please recommend good and useful company names. Any kind of billiard related activity is allowed and welcome.

Please write on my blog or to bilardserwis@gmail.com

It could be very interesting!

Wierny kij, wierny właściciel.

2010-11-11T18:06:00.004+01:00

Kiedy dostałem ten kij do naprawy to nie mogłem się nadziwić.

Wydawało mi się, że wiele już widziałem ale .....

dopiero po usunięciu tipa zrozumiałem jak doszło do takiego uszkodzenia ferruli.

Zagadkowe było to, że tip praktycznie nie był przyklejony.

Niezrozumiałe było również to, że tulejka wystawała ponad czoło drewnianego rdzenia a on sam był dramatycznie krzywo ścięty.

Kij był dobrze utrzymany, prosty, jednak mocno zgrany i przez to bardzo odchudzony.

Średnica trzpienia była oryginalna, tak jak w starych Meucci.

Z prostego rachunku wynika, że ferrulka miała poniżej 0,75mm grubości, to mało.

Nie zanudzając Was kolejnymi etapami naprawy pokazuję efekt.

Dorobiona kubełkowa ferrula melaminowa na rdzeniu 8mm dała temu wysłużonemu, ulubionemu i leciwemu Meucci "kolejne życie".

Miłej gry.

Coś o kijach snookerowych.

2010-10-24T12:53:00.007+02:00

Moja wiedza o kijach do snookera jest niewielka.

Nie potrafię ocenić walorów kijów, które do mnie trafiają, ale jedno wiem, też się psują:).

Kije te wykonane są głównie z twardych gatunków drewna.

Zwykle jest to heban i jesion lub heban i klon.

Klon znamy dobrze z poola.

Jesion twardy i stabilny pod względem kształtu jest raczej niemiły w obróbce i konserwacji.

Heban, twardy i dekoracyjny jest jednak zdecydowanie wredny.

Problem, który opisuję jest tak typowy, że trudno to nazwać naprawą.

To wręcz zwykłe czynności konserwacyjne.

Jeśli ktoś zobaczy w swoim kiju takie pęknięcia to niech nie czuje się wyróżniony.

To absolutnie normalne.

Użycie dobrze penetrującego kleju pozwala takie szczeliny dobrze wypełnić i wzmocnić.

Po zaszlifowaniu nieraz trudno odnaleźć miejsce klejenia.

Pozostaje wykończenie powierzchni i kij wraca do gry.

Widoczna jest jedynie ciemniejsza smuga, ale zapewniam, że w tym miejscu już problemu nie będzie.

W kiju, który opisałem było 8 pęknięć. To nie był rekordzista.

Tak jak napisałem wcześniej to normalne, ale nie wolno tego lekceważyć.

Należy możliwie wcześnie reagować i nie dopuszczać do poważniejszych uszkodzeń.

Snookerzyści, bądźcie czujni! :).

Posiadacze markowych kijów również.

Jump i Break czy Jump-break?

2010-10-09T19:07:00.006+02:00

Sam nie wiem jak to być powinno.

Profesjonalni gracze nie uznają kompromisu.

Jump i Break to zdaniem dobrych graczy, zupełnie różne kije.

Połączenie dwóch w jednym, obecnie tak powszechne, jest rozwiązaniem dedykowanym dla graczy leniwych lub oszczędnych.

Ja należę do leniwych.

Z tego powodu, oraz z przyczyny prezentowanej poniżej postanowiłem opracować własne rozwiązanie.

Końcówki Phenolic opanowały poolowy świat.

Zazwyczaj zadowalają własnościami i są stosunkowo tanie.

Nie zachwycają jednak trwałością.

To zdjęcia z "sekcji":).

Naprawę zaczynam od przygotowania odcinka kompozytu własnego pomysłu i wykonania.

Po usunięciu resztek starej ferrulki, na przetoczony i przygotowany trzpień, naklejam odcinek rurki z włókna szklanego.

Przetaczam rurkę przed naklejeniem końcówki.

Naklejam "tipa" i ponownie wszystko wyrównuję.

Następnie oplot z włókna węglowego.

Pozostaje szlif i wykończenie.

Jest to moja własna technologia więc nie wypada mi oceniać walorów użytkowych tak wykonanego kija.

Od siebie mogę jedynie napisać, że zniszczenie tej końcówki to duże wyzwanie:).

Będę wdzięczny za opinie, sugestie i ocenę kolegów używających kije, które tak przygotowałem.

OB 1

2010-09-23T22:11:00.005+02:00

Długo nie mogłem się zdecydować aby napisać cokolwiek o tej szczytówce.

Nie miałem o niej zdania a właściwie to miałem mieszane uczucia.

Ten mocno reklamowany produkt wydaje się być znakomitą i innowacyjną konstrukcją.

Przekrój tej klejonki w opinii fachowców od drewna jest pomysłem doskonałym.

Taka budowa powinna zapewnić dobre własności mechaniczne oraz stabilność kształtu.

Teoretycznie wszystko wygląda pięknie.

Moje osobiste doświadczenia z gry tą szczytówką ograniczają się do jednego uderzenia.

Do tego , w pewnym sensie, było to zagranie faul, podwójne - pierwsze i ostatnie w jednym:).

Oczywiście jest to kwestia osobistych preferencji ale wrażenie było fatalne.

Ferrulka w OB1, będąca wizytówką producenta, wydaje mi się być kompletnym nieporozumieniem.

Tłumienie uderzenia jest mocno przesadzone i pozbawia gracza czucia kuli.

Do tego trwałość ferrulki pozostawia wiele do życzenia.

Oto przykład.

Bywa, że narzekamy na "rozłażące" się tipy.

W OB1 "grzybek" potrafi utworzyć się z ferruli.

Niestety konsekwencją są pęknięcia.

Po niezbędnym skróceniu całość daje się doprowadzić do porządku ale nie wróżę tej szczytówce długiej historii.

A na koniec ciekawostka.

Kiedy trzymając kij w ręku, patrzycie na ferrulkę w OB1 to widzicie spiralę.

Kiedy patrzycie na zdjęcie w powiększeniu widzicie wyraźnie równoległe warstwy a spirala znika.

Czy wiecie czemu tak jest?

Ja wiem:).

Można kijek pocienkować ale trudno przygrubasić:).

2010-06-15T00:27:00.003+02:00

Stary , wysłużony Maxton, który nie zniósł zmagań z kulami.

Bywa, że po usunięciu pękniętej tulejki trudno zdecydować co dalej.

Ktoś kto montował tulejkę nie zadał sobie zbyt wiele trudu.

Nawet nie wiem jak to skomentować... ot, radosne rękodzieło wsparte Butaprenem.

Tulejki do takich kijów mają gwint.

Tule udało mi się odtworzyć na tym "odchudzonym trzpieniu.

Używając mocnego epoxydowego kleju można liczyć na dobre i trwałe połączenie.

Właściciel kija nosił się z zamiarem kupienia nowego ale odbierając kij po naprawie z uśmiechem stwierdził, że jeszcze nie czas.

Ferrulka w 314

2010-06-11T00:24:00.003+02:00

Predator o którym już wcześniej pisałem wrócił do mnie w celu wymiany ferrulki.

Jak się okazało słabo widoczne spękania ujawniły się bardzo wyraźnie podczas usuwania starej tulejki.

Powierzona mi do zamontowania ferrula miała gniazdo dwuśrednicowe

10,50 / 10,09.

Oryginał miał 10,50 na całej głębokości.

Nie wiem czemu tak ale to nie moja sprawa, ja tylko montuję.

Przygotowałem trzpień w szczytówce dokładnie.

Chętnym do wymiany tulejki bez użycia tokarki i precyzyjnego zacisku zdecydowanie ten pomysł odradzam.

Po naklejeniu i przetoczeniu...

przyklejeniu tipa oraz oszlifowaniu.....

wykończyłem całość.....

i oddałem koledze kij.

Twierdził , że jest zadowolony. Ja również.

Gdy nie ma części a grać się chce...

2010-06-07T01:04:00.005+02:00

Uszkodzona ferrulka w kiju Jackson.

Co kraj to obyczaj a co producent to standard.

Dobrze mieć w zapasie materiały na takie okazje, zawsze można coś dorobić:).

Po usunięciu starej tulejki możliwie starannie oczyściłem gwint.

Bywa to trudne bo gwint w drewnie nie jest zbyt mocny.

Po nawierceniu odcinka wałka z odpowiedniego tworzywa wykonałem gwint.

Wyrównałem czoło tulejki aby dokładnie przylegało do drewna, to ważne, widać najmniejszą szczelinę.

Nakręciłem ferrulkę na kij używając kleju epoksydowego.

Po wyschnięciu kleju przetoczyłem tulejkę.

Dalej tip , toczenie , szlifowanie......

Dalszy ciąg znamy.

I zawodnik wraca do gry.

Dobre chęci.

2010-05-13T21:01:00.002+02:00

Dostałem do obróbki kij. Kolega samodzielnie nakleił tip i dalej stracił zapał.

Niestety jego udział, jak widać, ograniczył się do zamontowania go odwrotnie.

Strona kleju jest teraz zewnętrzną. Ok, jego wybór.

Mnie interesuje inna rzecz. Tę końcówkę kupił niedawno w jednej z dużych, polskich firm.

Jest to Everest starszej wersji , bez czerwonej warstwy.

Kiedyś słyszałem opinię osoby znającej się na akcesoriach, iż tipy nie powinny być długo składowane.

Nie wiem ile w tym prawdy ale ja kupując jakiś towar lubię gdy jest świeży.

No chyba, że to wino:).

Tipy , kapki , końcówki....

2010-04-28T11:49:00.165+02:00

Ten post poświęcę tipom.

Będę przedstawiał zdjęcia tipów przed i po naklejeniu.

Przedstawię swoje uwagi odnośnie obróbki i jakości końcówek.

W miarę możliwości będę pokazywał zdjęcia kijów które już trochę pograły i opinie graczy.

To będzie taki "żywy", wielokrotnie edytowany post , tworzony z Waszym udziałem.

Mam nadzieję , że okaże się pomocny i przydatny oraz bardziej wiarygodny niż informacje na stronach sprzedawców akcesoriów.

Sarin.

________________________________________

Onyx.

________________________________________________

NiLi.

Słyszałem opinię, że tych tipów nie sposób odróżnić od Kamui.
Moim zdaniem rozpoznanie ich jest całkiem proste ale to w niczym nie ujmuje ocenie tych nowych końcówek z Tajwanu.
NiLi zachęca ceną i nie rozczarowuje.
Napiszcie jak sprawdzają się w grze bo moje doświadczenia ograniczają się do ich obróbki.

Ja nie mam żadnych zastrzeżeń.

__________________________________

Talisman.

Tak się śmiesznie złożyło, że robiąc zdjęcia tych tipów zapomniałem włożyć kartę do aparatu:).
Być może moja wieloletnia, ugruntowana niechęć do tej marki sprawiła, że nie przykładałem się do tego serwisu należycie.
Nakleiłem dwa Talismany H.
Jakby na potwierdzenie mojego stosunku do tej firmy, obydwa rozwarstwiły się po około 2 godzinach gry.
Obawiam się, że nie będę miał okazji do zrobienia zdjęć i uzupełnienia posta:).
Wybaczcie.
____________________________________

White Diamond.

Ta końcówka obrabiała się tak znakomicie i sprawiała wrażenie wyśmienitej do kijów break, że bardzo żałuję iż nie miałem okazji jej wypróbować.

Liczę na Wasze opinie.

____________________________________

Hirano.

Mniej kleju, więcej skóry.

Tak Hirano reklamuje swój produkt.

Ja bym dodał:

mniej warstw, mniej roboty

mniej warstw, mniejsze prawdopodobieństwo rozwarstwienia.

Podczas obróbki skóra Hirano wydaje się jakby mocniejsza i bardziej wytrzymała.

Pewną "rozrzutnością" jest wykonanie tak grubej warstwy od strony kleju.

Wiadomo, że jej własności się zasadniczo różnią od pozostałych.

Jest ona bardziej zbita i zaimpregnowana aby nie "piła" kleju.

Należy więc pamiętać, aby wymieniać tipa wcześniej niż inne bo pod koniec może nam troszkę napsuć nerwów kiksami.

Wykańczać daje się znakomicie ale jak widać uformowanie tipa kosztuje ponad jedną z trzech użytecznych warstw.

Co do walorów w grze to tymczasem brak danych.

Obiecuję to uzupełnić.

______________________________________________

Barringer ElkDuds.

Coś dla amatorów "kredówek".

Tip produkowany w innowacyjnej technologii,

Elk Master moczony w roztworze mleka i prasowany.

Pomysł i nowy, i bardzo stary jednocześnie.

Kleje kazeinowe wytwarzane z mleka

były niegdyś bardzo powszechne i cenione.

Używane były przede wszystkim do skór i drewna.

Dziś już wyparte przez syntetyki i zapomniane.

Ta Masterka po tuningu jest zdecydowanie godna polecenia.

Dobrze trzyma kształt, znakomicie przyjmuje kredę i daje miły komfort w grze.

Jest wytwarzana w twardości M.

Obróbka całkiem miła.

Cena rozsądna.

Czy można czegoś więcej wymagać?:)

______________________________________________________

Samsara.

Tip z "górnej półki" warto sprawdzić na dobrym kiju.

Usunąłem oryginalny tip pozostawiając kompozytową podkładkę.

To całkiem fajne rozwiązanie Predatora. Wielowarstwowy podkład przenoszący uderzenie prostopadle do kierunku włókien tkaniny węglowej, wzmacnia ferrulkę i daje rozbiciu troszkę sprężystości.

Tak rozumiem tę konstrukcję.

Powracając do tematu.

W dziedzinie tipów Samsara skupiła całą uwagę na jump-break.

Jump to raczej mało zachwycający.

Może być przyjemny przy dłuższych, płaskich skokach.

Moim zdaniem ta końcówka to znakomity break. Zapewnia znakomitą kontrolę białej bili i pewność uderzenia. Kontakt z kulą jest tak dobry, że jako zwolennik twardych tipów, mogę sobie wyobrazić normalną grę takim kijem.

Samsara obrabia się bardzo dobrze.

Wykańcza się łatwo .

Na koniec jedna uwaga. To pewnie zwykła pomyłka, ale w opisie na stronie producenta jest napisane dziewięć warstw a autoryzowany dystrybutor Atlas pisze o siedmiu.

Tak czy inaczej wyrób jest świetny. Cena mniej:).

_______________________________________________

Kamui.

Kamui oferuje nam całą gamę typów końcówek.
Czarne, brązowe, z padami i bez, stare i nowe.

Nawet gdybym się bardzo starał to nie znajduję w tej końcówce żadnych wad, może poza ceną:).

Kamui cieszy się coraz większym zainteresowaniem graczy i słusznie.

Klejenie , toczenie i szlifowanie tej końcówki to sama przyjemność.

Wykończenie jest bezproblemowe a efekt miły dla oka.

Pozostaje tylko grać a to kolejna przyjemność którą nam ten tip oferuje.
Jednak....
Aby nie było za "słodko" to proponuję:
http://www.cuecomponents.com/kamuitips.html
Przeczytajcie i sami oceńcie.
Ja tylko naklejam:).

_____________________________________________

Tiger Emerald.

Kolejny tip tej niezwykle prężnej firmy.

Poza niespotykanym kolorem wyróżnia go cena. W amerykańskich sklepach ta wielowarstwówka kosztuje kilka dolarów. Sięgnąłem po nią nieufnie spodziewając się marnej jakości.

Tymczasem obrabiała się całkiem dobrze.

Efekt finalny też mnie zadowolił.

Całość wygląda obiecująco ale opinię graczy dodam za jakiś czas.

________________________________________________________

Tiger Sniper.

Nazwa brzmi groźnie:).

Bardzo lubię ten tip choć w obróbce nie jest najmilszy.

Do tego zdarzały mi się sztuki rozwarstwiające się, o czym przestrzegam graczy wybierających tę końcówkę do swoich kijów.Takich wadliwych było mało, ale zdarzały się.

Jednak ci którzy zasmakowali używania Snipera zwykle pozostają jej wierni.

Ta warstwowa "kredówka" jest szalenie miła w grze i do tego bardzo trwała.

Kleimy ją od strony czarnej. Po wykończeniu końcówka nie zachwyca wyglądem ale jej walory użytkowe są niepodważalne.

+++++++++++++

Pierwszy raz od kilku lat dostałem reklamację na klejenie.

Oto Sniper który odpadł po kilku minutach gry.

Jak widać czarna warstwa pozostała zarówno na tipie jak i na ferrulce.

Obawiam się, że producent coś tu "przedobrzył". Substancja tej powłoki ma dobry kontakt z klejem ale sama w sobie jest słaba. Mam wrażenie, że ostatnio kupione Snipery szybciej się kleją, jakby wzmagając reaktywność spoiny. Chyba następnym razem klejąc Snipera zeszlifuję to "ryzykowne udogodnienie" , nie lubię reklamacji.

__________________________________________________________

Le Professionel.

Ta końcówka zasługuje na obszerniejszy opis.

Niemal każdy kij nowy trafia do nas z tym tipem.

Cena tej kapki to najniższa półka, swoim wyglądem też nie zachwyca.

Przez swoją powszechność jest traktowany "po macoszemu".

Obróbka jest raczej niemiła. Toczy się źle.

Efekt daje jedynie szlifowanie.

Aż w końcu okazuje się, że można otrzymać całkiem ładną końcówkę.

Używam Le Pro do naprawy kijów klubowych. Są tanie i znakomicie znoszą zmagania graczy "tłukących " w bilard przy piwku.

Naklejam je również kilku świetnym zawodnikom z "mocnymi" bilardowymi nazwiskami.

Niejednokrotnie słyszałem: "najlepszy był ten tip fabryczny".

Pewnie się zdziwicie ale wiele zagrań ekstremalnych i tricków bilardowych jest granych tą właśnie końcówką. Le Professionel za kilka złotych.

Kiedy czytam na forach bilardowych o znakomitych, drogich kapkach, dających głębokie rotacje to......

Zresztą nie musicie mi wierzyć, ja tylko toczę i szlifuję.

______________________________________________________

Icebreaker.

Znów produkt firmy Tiger.

Innowacyjna koncepcja końcówki Break Jump z twardym rdzeniem.

Pomysł takiego wykonania tipa jest mi bliski bo robię podobne od pewnego czasu:) , tyle że z bardziej zaawansowanych materiałów.

Założenie tego tipa w warunkach domowych to raczej trudne zadanie, na maszynie to zwykły zabieg.

Można mieć pewne zastrzeżenia do wykonania rdzenia ale w użytkowaniu to chyba nie ma znaczenia.

W grze tip się dobrze sprawdza. Rozbicie jest pewne, z niezłą kontrolą.

Przy zagraniach jump również nie rozczarowuje.

Po raz kolejny Tiger udowadnia, że potrafi stworzyć przyzwoity produkt.

______________________________________________________

Wizard.

Chcąc opisać tę końcówkę powinienem napisać:

"udana , chińska podróbka Moori".

Zwykle płacąc więcej jesteśmy przekonani że kupujemy dobry towar.

Nie umniejszając jakości produktu z Japonii sądzę , że niewielu graczy rozróżni czy grają Moori czy Wizard.

Naklejanie Wizard jest dla mnie przyjemnością a efekt zawsze sprawia mi satysfakcję.

Zastanawiam się czy nie przesadziłem z tymi pochlebstwami.

Jak sądzicie?

__________________________________________________________

Moori.

Znany od lat i niezmiennie trzymający wysoką jakość.

Nie zdarzyło mi się trafić na wadliwą sztukę.

Moori soft. Do obróbki wskazane są naprawdę ostre narzędzia.

Wykańcza się bardzo dobrze. Należy zaszlifować tip na lekki stożek.

Chyba jedyną wadą tego tipa jest stosunkowo mała trwałość ale rekompensatą jest znakomity komfort gry.

____________________________________________________

Phenolic tip.

Tip , a właściwie ferrula do break i jump.

Ta końcówka jest wygodnym kompromisem pomiędzy dobrym rozbijakiem i kijem do skoków.

Profesjonaliści raczej stosują dwa różne kije ale takie rozwiązanie powinno zadowolić większość graczy.

________________________________________________________

Black Jack.

Nowość z Japonii. Oczywiście kraj pochodzenia to nadruk na tipie a gdzie został zrobiony to jak zwykle nie wiadomo.

Nie wiem nic o jakości tego tipa. Jedynie mogę napisać, że obrabiał się nieźle i absolutnie przypomina mi tip Talisman M.

Wykończyć daje się ładnie. Opinię gracza o walorach w grze dodam za jakiś czas.

+++++++++++

Opinia nadeszła nadzwyczaj szybko.

Już po pierwszym turnieju kij wrócił do mnie w celu wymiany tipa.

Ta końcówka naklejona na Bufallo okazała się zbyt twarda. Co prawda trzymała kredę dobrze i nie było problemów z rotacjami to jednak gra była mało komfortowa a dźwięk uderzeń dość denerwujący.

Sam gram twardym tipem na 314 ale Black Jack H nie będzie przeze mnie polecany.

_________________________________________________________________

Everest.

Bardzo przyzwoity tip ze średniej półki cenowej.

Dobrze zrobiony , przyjemny w grze.

Dobrze się obrabia i wykańcza.

Producenci z firmy Tiger wykonali w nim czerwoną warstwę która ma wskazywać zużycie i konieczności wymiany.

Troszkę to "naciągana" koncepcja ale za to ładnie wygląda:).

____________________________________________________________

Master.

Wszechobecny klasyk.

Końcówka , która ma tyle wad co zalet.

Niska cena , komfort gry i świetne przyjmowanie kredy to jej zalety.

Nieprzyjemna obróbka , mała trwałość i nietrzymanie kształtu to jej niewątpliwe wady.

Obrabiać się daje wyłącznie poprzez szlifowanie.

Można ją nieźle wykończyć ale wskazany jest do tego odpowiedni sprzęt.

________________________________________________________

Cuetec Vortex

2010-04-18T20:49:00.008+02:00

Kij ten w wersji fabrycznej powinien być dwuczęściowy.

Wykonanie zagrania "jump" oryginalnym tipem to nie lada sztuka.

Aby był to jump-break w istocie a nie tylko z nazwy:

usunąłem starego tipa przygotowując szczytówkę do wklejenia końcówki kompozytowej ,

wkleiłem końcówkę,

wykonałem wzmacniający oplot,

oszlifowałem końcówkę i oddałem kij właścicielowi.

Cuetec to nie jest kij od którego możemy wiele oczekiwać.

Zachęca swoim nowoczesnym charakterem i wiele obiecującymi opisami.

Taka przeróbka sprawia, że kij zaczyna bardzo dobrze skakać ale do rozbijania nie wszystkim odpowiada. Jednego nie można tym kijom odmówić, są trwałe i mocne , jednak kosztem ich "duszy".

Tanio znaczy bezmyślnie?

2010-04-16T00:31:00.004+02:00

Rzecz jest niby błaha ale warto na nią zwrócić uwagę.

Tani kij . Zwykłe wyposażenie klubowe.

Kiedy dostałem kilka kijów z identycznym uszkodzeniem uznałem,

że producentowi należy się nagana.

Widoczne cztery ślady to wgniecenia powstałe przy toczeniu kija.

Są to ślady zabieraka czyli narzędzia służącego do mocowania i napędzania przedmiotu obrabianego.

Te kije zostały uszkodzone na etapie ich tworzenia.

Były pęknięte zanim trafiły do klienta.

Czy produkowanie tanich przedmiotów zwalnia z obowiązku myślenia?

Ciekawe od jakiej ceny szare komórki się uruchamiają?

Należy dodać , że poza tym kije wyróżniały się dość dobrą jakością

(oczywiście w klasie kijów barowych),

ale jak widać wytwórcom nie zawsze chce się dbać o szczegóły.

Lepsze wrogiem dobrego.

2010-04-11T23:11:00.006+02:00

Chińska 314/2 ma być z założenia ulepszoną amerykańską 314.

Może będzie ale chyba troszkę trzeba jeszcze poczekać.

Wykonanie obydwu szczytówek jest bardzo poprawne choć Predatory nigdy nie zachwycały mnie doborem drewna. Te kije łatwo się przebarwiają , drewno jest mało zwięzłe.

314/2 ma krótszą ferrulkę z gorszego tworzywa. Zbyt często słyszy się o pękniętych ferrulkach i trzeszczących szczytówkach.

Zdecydowanie wolę obrabiać stare 314 , są wdzięczniejsze.

Wydaje się , że Chińczycy są na dobrej drodze do opanowania technologii ale niestety popełnili wiele kijów wadliwych.

Oto przykład.

Tę ferrulkę pokazywałem już kiedyś na forum bilardowym. Widoczne spękania są wynikiem użycia agresywnego kleju, źle dobranego do tworzywa tulejki.

Miejmy nadzieję, że takie "kwiatki" się nie powtórzą.

Który prawdziwy?

2010-04-08T19:22:00.003+02:00

Nie doczytałem się na stronie producenta Tiger Everest aby te tipy były produkowane w różnych twardościach / wersjach. Gdy naklejałem tego na zielonym tle, zaintrygowało mnie, że czerwona warstwa jest bardzo wysoko. We wszystkich innych jest niżej, jako trzecia.

Czy obydwa są produktem firmy Tiger?

To lubię.

2010-04-07T10:27:00.006+02:00

Jak pokazałem wcześniej , ferrulki Schon bywają trudne do ładnego wykończenia.

Nie wszystkie kompozyty są niewdzięcznym tworzywem.

Oto przykłady takich miłych.

Takie kije oddaję właścicielowi z uśmiechem i satysfakcją.

Cała przyjemność po mojej stronie.

Kij ma dwa końce.

2010-04-05T16:01:00.004+02:00

Tę markę lubię wyjątkowo. Kije Schon są solidnie wykonane. Dobre materiały zapewniają trwałość. Nigdy nie trafił do mnie Schon uszkodzony bez ewidentnej winy właściciela.

Niestety tę szczytówkę właściciel skrzywdził na obydwu końcach.

Jak widać odbyło się dopasowywanie połączenia.

Chyba nie trzeba komentować.

Drugi koniec też nie został oszczędzony.

Ferrulki w kijach Schon są wyjątkowo trwałe i mocne ale jednak nie pozbawione wad.

W wielu kijach widziałem to co przedstawia zdjęcie.

Kompozyt bywa niedoskonały , porowaty.

Nie wpływa to znacząco na wytrzymałość ferrulki ale usunięcie brudu jest szalenie trudne.

Efekt końcowy mógłby być lepszy ale ja nie wiem jak to osiągnąć.

Może Wy wiecie ?

Black Dot - czy zawsze świetny?

2010-04-04T18:40:00.002+02:00

Meucci to firma znana z robienia pięknych kijów.

Black Dot to obiekt westchnień wielu bilardzistów.

Znakomita klejonka , trudna, jednak dająca wielkie możliwości w grze.

Niestety bywa i tak.

Z tej szczytówki ferrulka po prostu spadła.

Jak widać ktoś tu zapomniał o użyciu kleju. Poza tym kijek był nienaganny.

Naprawa była prosta a efekt dobry ale czy takie rzeczy mogą się zdarzać w tak kosztownym sprzęcie? Jak sądzicie?

Zbrodnia na 314

2010-04-03T21:58:00.007+02:00

Stara dobra 314. Uznana marka , sprawdzona jakość. O taki kij warto dbać.

Jednak..............

Przyznajcie , że kij w takim stanie budzi mieszane uczucia. Czy nie żal ?

Reperując taki kij trudno osiągnąć dobry efekt. Ferrulka na krawędzi była zdarta.

Można ją skrócić (osłabić) lub pozostawić niezbyt estetyczny margines pod tipem.

Po naprawie kijek jest prawie OK ale wraca w ręce ..............właściciela.

Chce się powiedzieć "trzymaj się , bądź dzielny".

Sam nie wiem czy to miał być żart.